|
اپیزود اول:
در روزگاران قدیم در دیار اردبیل کودکی پا به جهان گذاشت که نام وی علی گماردند. علی از کودکی علاقه زیادی به توپ داشت و شعار معروف اسطوره ورزش فوتبال یعنی جناب سوباسا اوزارا همیشه در ذهن این کودک بود:« توپ دوست ماست»
روزگاران گذشت و علی بزرگ شد و دست تقدیر یاری کرد و او را در جایی که علی کوچکترین درک و تخصصی در آن نداشت قرار داد: فوتبال!
علی نوجوان بود و فوتبال بازی میکرد.
علی به جوانی رسید و همچنان فوتبال بازی میکرد.
علی به اواسط دوره جوانی رسید و همچنان فوتبال بازی میکرد
علی به دوره میانسالی رسید و کماکان فوتبال بازی می کرد.
علی به دوره سالمندی رسید و همچنان مشغول فوتبال بود .
علی به دوره فرتوتی رسید و کما فی السابق فوتبال بازی میکرد.
علی فسیل گردید اما همچنان فوتبال بازی میکرد.
کار به جایی رسید که سازمان های جهانی همچون یونیسف و فیفا دست به کار شدند و با دادن مقام های سفیر صلح و این جور چیزا به صورت غیر مستقیم از علی جان خواستند فوتبال را کنار بگذارد و بیش از این در حق این رشته ورزشی ظلم ننماید و جوانان این مرز و بوم را از ورزش فراری ندهد!
نخیر آقا! نشدکه نشد....علی آقا اعلام نمودند با قدرت به کار خود ادامه می دهند و همزمان با تولد دوازدهمین نوه خود فرمودند: قصد دارم در جام جهانی 2012 نیز بازی کنم!
روزهایی که علی این حرف را زد به عنوان روزهایی سیاه و تاریک در تاریخ ورزش ایران ثبت گردید.مردم افسرده گردیدند ، پژمرده گردیدند، خشک شدند ......فضای غم باری بر ورزش ایران سایه افکنده بود.هیچ امیدی به فردای روشنی نبود.....
در دوران فعالیت علی دایی در تیم ملی ایران به عنوان بازیکن، این تیم در 14 تورنمنت جذف گردید ،در 11 تورنمنت دیگر مفتضحانه اوت گردید، در 8 تای دیگر به شکل فاجعه آمیزی آبروریزی کرد و در 4 تا هم اصلاً موفق نشد شرکت کند!
اپیزود دوم
- آه خدای من این نور چی بود؟شما هم دیدید؟
- فکر کنم هواپیماست.
- نه بابا فکر کنم موشکه.
- وای خدای من بهمون حمله شده این یه بمب هسته اییه
- برو بابا تو هم شلوغش میکنی.من فکنم زورو باشه!
- اسکول جان زورو مرده.اون بت منه.
- نه به نظر من اون کسی نیست جز : هوخشتره!
خیر.... همه اشتباه می کردند.او کسی نبود جز:امیر قلعه نویی! مربی جدید تیم ملی ایران.که با سیستم خرد جمعی ، خدا را شاکرم و آقا امام زمان به یاری تیم ملی آمد تا دوران سیاهی و نگون بختی فوتبال ایران را به پایان رساند.
بله علی دایی از ترکیب تیم ملی فوتبال ایران حذف گردید.....
البته امیر قلعه نویی نیز بعد ها با اینکه نتایج درخشانی با تیم ایران گرفت و یک تیم بحران زده را به جام ملت های آسیا رساند و در جام ملت ها نیز بدون باخت حذف گردید قربانی روابط حاکم بر فوتبال ایران گشت و غرق شد!
اپیزود سوم:
- سلام داش ممد.خوبی حاجی؟علی هستم .علی کفاش.دادا میگم این مربی تیم ملی هر کاری میکنیم پیدا نمیشه.کیو بذاریم؟
- بی تربیت داش ممد چیه؟ناسلامتی من رییستم .بگو آقای علی آبادی.
- ای بابا باشه جیگر.دفعه بعد میگم.حالا بگو مربی تیم ملی رو چیکار کنیم؟
- من چه میدونم. یه اسکولی رو بزار دیگه!
- آهان باشه ناز ناری.چشم.اطاعت میشه
و این گونه بود که علی دایی مربی تیم ملی گردید!
اپیزود چهارم
- سلام
- سلام. ببخشید تو کی هستی؟من چرا نمبینم تورو؟
- من وجدان تو بیدم!
- ببخشید با من چیکار داری؟
- یادته اون موقع که تو بازیکن بودی نذاشتند تعداد بازی های ملیت از هزار تا بیشتر بیشه؟
- ببخشیدآره.حالا چیکار کنم؟
- باید انتقام وگیری.
- ببخشید چی کار کنم؟
- اول باید اونایی رو که بیشتر از 100 تا بازی ملی دارند به تیم ملی دعوت نکنی.بعدش باید بهترین بازیکن های هر تیمی رو به تیم ملی دعوت کنی فقط دقت کن تعدادشون بیشتر از 3 تا نشه که بازی های اون تیم لغو بشه.در ضمن اوت تیم هایی هم که جلوی استقلال بازی دارند نباید هیچ بازیکنی ازشون به تیم ملی دعوت بشه تا بتونن با تمام قدرت بازی کنند.بعدشم این سایپا تیم خودمون فعلاً اوضاش قاراشمیشه.10-12 تا از بازیکناشو بفرست بیان تیم ملی تا بازی هاش لغو بشه!
- ببخشید چشم
اپیزود پنجم:
- سلام آقای دایی.از طرف برنامه نود با تون تماس گرفتیم.معنی این کارهای شما چیه؟
- ببخشید کدوم کارها؟
- همین که...
- نخیر آقا نمیشه.من دوست ندارم.تیم سایپا...نه چیر ببخشید یعنی تیم ملی باید برای ما ارجحیت داشته باشه
- اما اخه آقای ....
- به من نگو آقا .تو هم با اون برنامه ات.هو نخند دارم حرف میزنم
- نه من نخندیدم فقط میخواستم ببینم که...
- اصلاً ببخشید چرا الان 70-80 هزار نفر توی استادیوم داد میزنن دایی فلان و دایی فلان.چطور اینا باید بشه؟!
- ببینید ....
- خودت ببین! کثافت هم خودتی
- ای بابا من کی گفتم...
- دستو بنداز.اصلاً ببین تا وقتی من مربی تیم ملی هستم نمیذارم هیچ کسی حق سایپا...نه چیزیعنی تیم ملی رو بخوره!
- آقای دایی بذارید من حرفم رو بزن .این قدر وسط حرف من نپرید.به من هم مهلت بدید آخه
- نخیر نمیشه.خدافظ!
|
